تبليغاتX
gharo ghati

gharo ghati

امروز خواستم ۲تا از شعرایی که خیلی دوس دارمو آپ کنم.

تروخدا تا ته بخونین نظر بدین که چطورن؟؟

************

یه مشت خاطره منو دوره کرده

قلبی که الان مثل یه دوره گرده

از فرط دردسر دید باهاش

از دستی که تو دست دیگس تردید نداشت

کاری که تو با من کردی هیچ دشمنی نکرد

واسه برگشت دنباله فرصتی نگرد

فکر میکردم تو با همه اونا فرق میکردی

عشق مارو تو به افسانه ها تشبیه کردی

هر چی کشیدم از دست خودمه

میخواستم که قلبم از دست تو نره

پس قصد تو بده نسبت به حسم

حیفه ماله تو شه وجودو جسمم

غمو سپردم به تو  اون به یاد تو هست

ولی امروز دلم کوله بارشو بست

از این دوییدنو بریدن خسته شدم 

چقدر تاریکه دنیا دیگه وقتشه برم

                       یه شعر دیگه که دوسش دارم

************

من سردم... تو سردی... دل نیمه جونه

میسوزه... میسازه... درب و داغونه

می لرزه حتی با چیک چیکه اشکام

مثل گنجشکی که زیر بارونه

لب هامون لبخند عشقو کم داره

دلگیرن روزامون لحظه غم باره

دستاتو دستم کن خیلی محتاجم

پاییزم... میریزم...رو به تاراجم 

من ابرم...تو بارون...این قصه خیسه

خورشیدو برگردون اینجا قدیسه

اعجاز بارونو باور کن وقتی

میخواد این احساسو از نو بنویسه

من ابرم...تو بارون...این لحظه نابه

این لحظه مخصوص ماه و مهتابه

بیدارم یا اینکه میبینم خوابه؟

کی نیلوفر سهم قلبه مردابه؟

اینجا قلبه آدم ها بی فانوسه

رویا شون رویا نیس عین کابوسه

اینجا چشمامون تو گریه میپوسه

من جایی میخوام با تو قده بوسه

ما دستامون با هم دنیا میسازه

بی سقف و بی دیوارو بی دروازه

 

+نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر 1388ساعت10:47توسط parniyan | |

چه شب ها که تا صبح بیدار خاطراتت بودم.

چه لحظه هایی که به یاد تو و برای تو گریستم.

بگو به قیمت کدامین نگاه.......

نگاه عاشقم را فروختی

و بگو به کدام افق چشم دوختی

که افق همیشه سرخ چشمانم را فراموش کردی؟؟؟؟

هم غزل شب های شاعرانه ام......

غزل های من که ذیگر غم نداشت.

بگو چرا این غزل های غمگین شکفته است؟؟؟

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم مرداد 1388ساعت14:39توسط parniyan |

وقتی که شانه هایم بر زیر بار حادثه ای می خواست بشکند

یک لحظه از خیال پریشان من گذشت:((بر شانه های تو.........))

بر شانه های تو میشد اگر سری بگذارم

و این بغض درد را از تنگنای سینه بر آرم به های های

 آن جان پناه مهر شاید که می توانست

 از بار این مصیبت سنگین آسوده ام کند......

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم مرداد 1388ساعت14:28توسط parniyan |

خداحافظی گریه در یک غروبه

خداحافظی رنگ دشت جنوبه

خداحافظی غم توی کوله باره

خداحافظی ریلهای قطاره

یه خط یادگاری رو دیوار نوشتم

دلو جا گذاشتم.... بریدم گذاشتم

دوتا قطره ی اشک روی شیشه حیرون

یکی گریه ی من یکی مال بارون

چه غمگینه جاده 

                   چه بی رحمه رفتن

جدا میشم از تو

                   جدا میشی از من

 

این شعرو خیلی دوس دارم

                  فقط خیلی غمگینه

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم مرداد 1388ساعت14:16توسط parniyan | |

امشب به یادتم تنها نشستم

          کنار قاب عکست دستات تو دستم

فردا به یاد من عشقی نمیمونه

         قلبی از چشمات ازم یادی نمیکنه

اگه داغی توی سینم هست

        بدون اشکای روی گونم پس

واسه این هرشب میبارن

       میگم اون رفت ولی بیدارم......

بیمارتم بیرونو نگاه میکنم اگه ببینمت دوباره صدات میکنم

با اینکه بیزارم ازت هنوزم عشقمی تو

آرزومه یه بار مثل من بشکنی تو

از تو گله نیست من کمی شکایت دارم

از درس عشقم واست حکایت دارم

من رضایت دادم به بود و نبودت

باورش سخته قلبت با من بود و نبودش

پس میرم تا یاد بدم شیطان بودی

نگو تو سختیا همرامی کی بام بودی؟

ای کاش بودی منو درک میکردی

چرا فکر میکردم تو با همه فرق میکردی؟

رو ورق زدم عشقتو باطله زود

از تو برای من چی جز خاطره موند؟

ولی صادقانه بگم که قلب منو شیکوندی 

تو ندونستی قدر منو........

با صدات آروم میشدم با غمت داغون میشدم

        یه شب پیشم نبودی بی سر و سامون میشدم

اما رفتی و نگفتی خاطراتمون چی میشه؟

         یه ندا هم ندادی میری واسه همیشه

واست فرقی نمیکرد که من بی تو میمیرم

        بازم دیوونه میشم به این دنیا اسیرم

خیلی ساده تو این بار منو تنها گذاشتی

          رفتیو ندیدی رو قلبم پا گذاشتی

+نوشته شده در چهارشنبه هفتم مرداد 1388ساعت19:4توسط parniyan | |

سلام دوستای گلم

تولد تولد تولدم مبارک....

مبارک مبارک

تولدم مبارک...........

۱۷ ساله شدم....!!!!

۱۵ تیر تولدمه!!!!!

+نوشته شده در یکشنبه چهاردهم تیر 1388ساعت21:56توسط parniyan | |

می برم خاطره هاتو دیگه از یاد

زندگی بی تورو دوباره باور میکنم

می دونم یه روز توام اسیر یک خاطره ای

به امید اون یه روز زندگیمو سر می کنم

یه روزم از آسمون بارون غم سر می رسه

خاطرات عشقمو پیشت تداعی می کنه

یه روزم دست پلید روزگار

 بدی های دلتو یه جور تلافی می کنه

میشکنی یه روز تو هم زیر صلابت سکوت

میشی آشنا با این کنج غریب بی کسی

جایی که به گریه ی لحظه به لحظه می رسی

 می برم خاطره هاتو دیگه از یاد

این دروغ ساده رو دیگه باور ندارم

این دروغ بود که دوستم داشتی و من

عمریه زندگیمو به پای عشقت میذارم

می برم خاطره هاتو دیگه از یاد

زندگی بی تورو دوباره باور میکنم

می دونم یه روز توام اسیر یک خاطره ای

به امید اون یه روز زندگیمو سر می کنم

((خیلی دلم گرفتس........

فقط خدا میتونه آرومم کنه!!!!

حالم از هرچی دوست داشتن

به هم میخوره......))

 

+نوشته شده در پنجشنبه چهارم تیر 1388ساعت13:33توسط parniyan | |

چگونه تو را فریاد کنم

وقتی که پژواک صدایم

در کوچه پس کوچه های تنهایی

طنین انداز گشته است؟

چگونه تو را بخوانم

وقتی که آرزوهایم بر باد رفته است

و تو دیگر نیستی

تا حرفهای نا گفته ی دلم را بشنوی

و مرهمی باشی بر روی زخمهای دلم؟

وقتی که تو نیستی

چه کسی سنگ صبور من خواهد شد؟

((((دعا کنین واسم))))

 

+نوشته شده در دوشنبه یکم تیر 1388ساعت12:59توسط parniyan | |

توی رودخونه ی قلبت قایق من رفتنی بود

                              کاش از اول میدونستم قایقم شکستنی بود

من همون جزیره بودم خاکی و صمیمی و گرم

                              واسه عشق بازیه موجها قامتم یه بستر گرم

یه عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس موجها

                              یه نگین سبز خالص واسه انگشتر دریا

تا که یک روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی

                              غصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی

زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیر و رو شد

                              واسه ی داشتن عشقت همه جونم آرزو شد

+نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم خرداد 1388ساعت16:32توسط parniyan | |

       خدا وصیت منو گوش بده نامه مو بخون  

                                                   شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون

         میسپارمش بهت میرم تموم تار وپودم

                                                                  یه وقت نیاد برنجونیش کسل کنی وجودمو؟

       خدا یه وقت کسی نیاد بدزده قلب سادشو؟

                                                کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیر سایشو

 بهش بگه دوسش داره

خیلی بده زمونمون

خدا سپردمش بهت مواظب عشقم بمون

 

فردا قراره من و تو از همدیگه جدا بشیم فردا قراره همدم گریه ی بی صدا بشیم

تو کوچه های بی کسی نیستی و پرسه میزنم

آی آدما نگام کنین غریب شهرتون منم

یادش بخیر من و تو و یه قلب پاک و بی غرور

حالا چی شد عوض شدی؟ دلت کجاس سنگ صبور؟

من تورو عاشق میکنم هرجور شده حتی به زور

کی میخواد فردا تورواز من بگیره؟

کاش اونم ویرونه شه آتیش بگیره

ماباید فردارو از دنیا بگیریم ما اگه از هم جدا شیم میمیریم

ما باید قدر این روزارو  بدونیم وای اگه فردا بیاد تنها میمونیم

 

                 خدا شاید این عشقی که

                                  من میگم و تو نشناسی

                 نزدیک ترین کسم اونه

                                  خیلی دوسش دارم راستی

                   یادم نره بهت بگم

                      عزیزترینه من اونه

                 خودم مهم نیست اما اون

                    نذاری تنها بمونه

                  بمیرم واسه هق هقش

                           گریه چقدر بهش میاد

                  وقتی که حرصش میگیره

                            میگه از من بدش میاد

                   اما وقتی آروم میشه

                              میبینه من بغضم گرفت

                    همین دیوونه بازیاش

                               از اول چشممو گرفت

 

حالا که دیگه مجبوریم با همدیگه وداع کنیم

بیا به یاد اون روزا همدیگرو دعا کنیم

یه وقت دیدی دعا گرفت خدا نذاشت جدا بشیم

ای وای داره فردا میاد باید دست به دعا بشیم

با قلب پاکت از خدا بخواه منو صبرم بده

هنوز نرفتی از پیشم دوریت داره زجرم میده

کی میخواد فردا تورو از من بگیره؟

کاش اونم ویرونه شه آتیش بگیره عزیزم یادت نره

دنیا دو روزه نمیخوام فردا دلت واسم بسوزه

ای خدا حتی اگه دوسم نداره تو میتونی نذاری

تنهام بذاره

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم خرداد 1388ساعت13:12توسط parniyan | |

توی تنهایی دارم از غصه دیوونه میشم

مثل گلی که چیدنش ویرون و پژمرده میشم

لحظه ها میگذرن و فاصله میگیری ازم

توی خاطرات تو چرا باید بسوزم؟

رفتی انگار که نه انگار روزگاری منو داشتی

روزگاری که با اشکات سر به سر دلم میذاشتی

سهم من از تو یه غروبه بی بهاره

سهم جاده ی سیاهی که منو تنها میذاره

رفتی انگار که نه انگار روزگاری منو داشتی

روزگاری که با اشکات سر به سر دلم میذاشتی

خیلی این آهنگ رضایا جوجوئه

+نوشته شده در شنبه نهم خرداد 1388ساعت11:18توسط parniyan | |

نه میشه باورت کنم نه میشه از تو رد بشم

نه میشه خوب من بشی نه میشه با تو بد بشم

نه دل دارم که بشکنی نه جون دارم فدات کنم

نه پای موندن منی نه می تونم رهات کنم

نه می تونه تو خلوتش دلم صدا کنه تورو

نه می تونم بگم بمون نه می تونم بگم برو

کجا برم که عطر تو نپیچه توی لحظه هام؟

قصمو از کجا بگم که پا نگیری تو صدام؟

چه جوری از تو بگذرم؟تویی که معنی منی

تویی که از منی اگر تیشه به ریشه میزنی

نه ساده ای نه خط خطی

نه دشمنی نه هم نفس

نه با تو جای موندنه

نه مونده راه پیش و پس

نمیشه با تو باشمو اسیر دست غم نشم

فقط می خوام با خواستنت

 تا هستم از تو کم نشم

+نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388ساعت20:36توسط parniyan | |

از نبود من دیگه گریه نکن                تو ملوس من بزن قید منو خوب

بین من و تو مرد عشق پس             نگو تو دلامون پر قصس

بذار برو فراموش کردم                       که من تورو در آغوش هرشب

داشتمو از خوشحالی تا صبح             میبارید مثل بارون اشکم

برو دعا میکنم خوشبخت شی تو         بیاد روزی ببینم خوشبختیتو  

من از یاد بردمتو پس دعا میکنم         از یاد ببری تو خوب فرشید

نمیدونم چی باید بگم

فقط میتونم بگم:

منتظر همچین روزی بودم که از تو توی وبلاگم یه چیزایی بنویسم!!!

فرشید

شعرتو آپ کردم!!!!!

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت16:55توسط parniyan | |

گل من گوش کن عزیزم

گلدونت برات می خونه

تو کدوم باغ قشنگی

ریشه هات زده جوونه؟

می دونم وسعت گلدون

واسه تو کوچیک و تنگ بود

با تموم سادگی هاش واسه من اما قشنگ بود

گل من رفتیو گلدون می خونه برات عروسک

تو به آرزوت رسیدی باغ خوشبختیت مبارک

اما گاهی من میترسم

که تو اونجا خوش نباشی

نکنه غصه بیاد و

گل من پژمرده باشی

گل من خبر نداری دل گلدونت میگیره

اگه تو پژمرده باشی گلدونت برات میمیره

گل من نگو که اونجا

دل تو برام میگیره

گل من نگو شکستی

گلدونت برات بمیره

نکنه لگد شه ساقت

زیر پای هر غریبه

ساده دل نباش گل من

که دنیا پر از فریبه

نکنه یه وقت شکستی...

آخ داره اشکام می ریزه

نمی دونی خاطر تو

واسه من چقدر عزیزه

 

 

+نوشته شده در دوشنبه چهاردهم اردیبهشت 1388ساعت11:11توسط parniyan | |

                                      کجا دنبالت بگردم؟

                                    کجا دیدی بهتر از من؟ 

                                    کجا رفتی ای نشونه؟

                                   انگاری که سیری از من!

                                    کجا پیدات کنم آخه

                                توی این شلوغیه شهر؟

                                  تنها دلخوشیم تو بودی

                                       اینم از عاقبت من

                                       مگه مال تو نبودم؟

                              بگو از من چی می خواستی؟

                                 عاشق عشق تو بودم

                               ولی هیچ وقت ندونستی

                       تو چشام نگاه نکردی وقت رفتنت عزیزم

                                دیگه هیچ اشکی نمونده

                                     که برای تو بریزم

                                    دیوونه

                                          میدونه

                                              میمیرم اگه نباشه 

                      میترسم یه روزی 

                                           احساسم از هم بپاشه

                           اگه نباشه

                                              ازم جدا شه   

 

 

                                چی خونده این رضایا!!!!!!!!!!  

+نوشته شده در پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388ساعت22:24توسط parniyan | |

+نوشته شده در دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388ساعت16:45توسط parniyan | |

فاطمه جونم

الهی من فدات بشم

خیلی دوستت دارم

ببخشید اگه امروز ناراحت شدی

+نوشته شده در یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت16:13توسط parniyan | |

 

خیلی سخته اون کسی که گفت واسه چشات می میره

بره و دیگه سراغی از تو و نگات نگیره

خیلی سخته توی پاییز با غریبی آشنا شی

اما وقتی بهار شد یجوری ازش جدا شی

خیلی سخته که دلی رو با نگات دزدیده باشی

وسط راه اما از عشق یه کمی ترسیده باشی

خیلی سخته بری یه شب واسه چیدن ستاره

ولی تا رسیدی اونجا ببینی روز شد دوباره

 

+نوشته شده در سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت8:21توسط parniyan | |